Fundacja Dzieciom Pomagaj - logoCentrum Edukacyjno-Rehabilitacyjne Tęcza - logo
Artykuł oligofrenopedagog, tyflopedagog mgr Agnieszka Trzcińska

Tyflopedagogika- etapy rozwoju wzroku



Na przestrzeni lat wykonywano wiele badań neurologicznych, dzięki którym udało się usystematyzować wiedzę na temat rozwoju wzroku. Aby móc rozbudować wszystkie poszczególne funkcje związane z widzeniem wzrok potrzebuje 15 lat. Natomiast już w granicach czterdziestego roku życia pewne funkcje wzrokowe zaczynają tracić sprawność.

Już przed urodzeniem- około 24 t.c. występują reakcje wewnątrzmaciczne na ostre światło, a w 32 t.c. bardziej wykształcone staje się spostrzeganie ruchu. Bezpośrednio
po porodzie występuje wolne rozszerzanie się źrenic, wodzenie oczami w ograniczonym promieniu, a długotrwała fiksacja na obrazie przy odległości optymalnej do rozpoznawania twarzy wynosi 30 cm. Na tym etapie charakterystyczne jest również upodobanie do średnio jaskrawego światła i kontrastów
–dużych, czarno- białych. Na przestrzeni pierwszych dwóch miesięcy życia wzrasta ostrość widzenia, następuje zainteresowanie bodźcami wzrokowymi. Dziecko przygląda się źródle światła. Ruch gałek ocznych i głowy równoczesny. Od trzeciego miesiąca rozpoczyna się rozwój stereopsji, następuje stabilizacja ruchów zbieżnych oka. Kształtuje się akomodacja, a wrażliwość na kontrasty się zmniejsza. Do bardziej płynnych dalszych ruchów oczu dochodzą ruchy pionowe. Intensywniejszy staje się kontakt wzrokowy. Dziecko zaczyna interesować się ruchem ust, przyrządami wiszącymi. W szóstym miesiącu życia pole widzenia powinno być kompletne, rozpoczyna się proces uniezależnienia ruchów oczu od ruchów głowy. Doskonali się koordynacja wzrokowo- ruchowa, dziecko zaczyna obserwować upadanie i toczenie się przedmiotów, pojawiają się próby chwytania przedmiotów oraz wzrokowe rozpoznawanie poszczególnych przedmiotów, obiektów czy osób. Stabilizuje się widzenie binokularne. Dalszy wzrost ostrości widzenia występuje po osiągnięciu 10 miesiąca życia. Spostrzeganie wielkości staje się stabilne, a mniejsze przedmioty stają się coraz bardziej rozpoznawalne, w odległości kilku metrów występuje również kontakt wzrokowy z dorosłymi, jak również rozpoznawanie kilkorga z nich. Dziecko chwyta nieruchome elementy i zaczyna interesować się obrazkami. Po pierwszym roku życia dziecka widoczna jest efektywna komunikacja wzrokowa oraz dobra orientacja przestrzenna w otoczeniu znajomym dziecku. Zaczyna rozpoznawać obrazki i preferuje kolory. 18-miesięczne dziecko utrzymuje kontakt wzrokowy z innymi dziećmi. Kształtuje się rozwój koordynacji wzrokowo- ruchowej oraz orientacji przestrzennej, a również ostrość widzenia. Około 3 roku życia wykształca się rozróżnianie barw i adaptacja wzrokowa. Czwarty rok życia- charakterystyczne na tym etapie jest rozróżnianie i różnicowanie figury i tła. Ruchy skokowe gałek ocznych są wykształcone tak, że możliwe jest różnicowanie spostrzeganych elementów. Powyżej 7 roku życia w pełni wykształcone są funkcje wzrokowo- czuciowe oraz wzrokowo- ruchowe. Wykształcenie każdej z funkcji jest niezwykle ważne w prawidłowym rozwoju dziecka.[1]



W naszym Ośrodku stymulujemy zmysł wzroku na zajęciach grupowych i indywidualnych, wykorzystując szeroki wachlarz środków dydaktycznych, które wzbudzają zainteresowanie u wychowanków, równocześnie usprawniając zmysł wzroku.





[1] Renate Walthes, przekład: Joanna Mink, Tyflopedagogika, Pedagogika GWP, Gdańsk 2007

Aktualności

wtorek 20 września 2022CER Tęcza
Wszystkich chętnych serdecznie zapraszamy 👇👇👇 Więcej »